ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ «Πανάκριβη» για το λαό η «επωφελής» για το κεφάλαιο συμφωνία

Τις «σοβαρές παραχωρήσεις της ελληνικής κυβέρνησης» παραθέτει ο Αλ. Τσίπρας σε άρθρο του για τη γαλλική εφημερίδα «Le Monde». Επιχειρώντας να αντικρούσει τις αιτιάσεις ότι η ελληνική κυβέρνηση ευθύνεται για τη μη ύπαρξη μιας συμφωνίας, σκιαγραφεί το κάλπικο δίλημμα νέα αντιλαϊκά μέτρα ή έξοδος απ' το ευρώ, με το οποίο επιχειρείται να αποσπαστεί η συναίνεση του λαού σε αντιλαϊκές δεσμεύσεις.

Τέτοια πρόθεση διαφάνηκε και σε χτεσινές του δηλώσεις, μετά τη συνάντησή του με εκπροσώπους της ευρωομάδας GUE/NGL, όπου υποστήριξε: «Πιστεύω ότι κάνουμε το καλύτερο δυνατό, προκειμένου να μείνει η Ευρώπη ενωμένη, αυτός είναι ο στόχος μας. Δεν πιστεύουμε σε μια διαιρεμένη Ευρώπη και αυτός είναι ο λόγος που, ενώ πραγματοποιούμε μια σκληρή διαπραγμάτευση, έχουμε κάνει και πολλές υποχωρήσεις, προκειμένου να δημιουργηθεί μια πιο σταθερή κατάσταση για ολόκληρη την Ευρώπη».

Από κοντά και η Γερμανίδα βουλευτής της «Die Linke», Γκάμπι Τζίμερ, πλειοδότησε πως «ίσως να βρισκόμαστε πράγματι σε αντίστροφη μέτρηση, όχι όμως μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για την Ευρωπαϊκή Ενωση. Αν οι διαπραγματεύσεις αποτύχουν, είμαι σίγουρη ότι αυτό θα είναι καταστροφή για ολόκληρη την ΕΕ».

Στο άρθρο του, ο Αλ. Τσίπρας επιρρίπτει την ευθύνη για τη μη ευόδωση των διαπραγματεύσεων ακόμα σε «θεσμικούς παράγοντες», που επιμένουν σε «παράλογες προτάσεις», οι οποίες, όπως υποστηρίζει, υπακούν σε μια «στρατηγική που επιδιώκει τη διάσπαση και το διχασμό της Ευρωζώνης και συνακόλουθα της ΕΕ».

«Το ζήτημα της Ελλάδας δεν αφορά αποκλειστικά την Ελλάδα, αλλά αποτελεί το επίκεντρο της σύγκρουσης δύο εκ διαμέτρου αντίθετων στρατηγικών για το μέλλον της ευρωπαϊκής ενοποίησης» γράφει, αναφερόμενος στην ενδοαστική διαμάχη.

Σαν «σύγκρουση στρατηγικών» παρουσιάζει αποχρώσεις της ίδιας στρατηγικής, που διατηρεί αναλλοίωτο τον αντιλαϊκό της χαρακτήρα. Γεγονός, εξάλλου, που ενδιαφέρει το λαό και όπως παραδέχεται ο πρωθυπουργός, είναι η απόφαση της κυβέρνησης να τα δώσει όλα, προκειμένου να πετύχει μια συμφωνία επωφελή για την ντόπια αστική τάξη. Απ' τη σκοπιά των δικών της συμφερόντων, απορρίπτει σενάρια για Ευρωζώνη «δύο ταχυτήτων» και διαμηνύει ότι κάτι τέτοιο θα επιδρούσε αρνητικά σε οικονομίες κι άλλων, πέραν της ΕΕ, καπιταλιστικών κρατών.

«Ολα» στο τραπέζι

Ως προς το περιεχόμενο των «σοβαρών παραχωρήσεων» που έχει κάνει η κυβέρνηση, ο Αλ. Τσίπρας γράφει: «Βασική κατεύθυνση των προτάσεών μας είναι η δέσμευση σε χαμηλότερα -και ως εκ τούτου εφικτά- πρωτογενή πλεονάσματα το 2015 και το 2016 και σε υψηλότερα για τα επόμενα χρόνια» (...) «εξίσου βασικό σημείο των προτάσεών μας είναι η δέσμευση για αύξηση των δημοσίων εσόδων».

Πρόκειται για δεσμεύσεις που διαμορφώνουν εξαιρετικά ασφυκτικό για τις λαϊκές ανάγκες πλαίσιο, αλλά δεν είναι οι μόνες. Ο Αλ. Τσίπρας αποκαλύπτει σχέδια για αύξηση του πραγματικού ορίου συνταξιοδότησης, αναφέροντας ότι «συμφωνήσαμε να υλοποιήσουμε μια μεγάλη μεταρρύθμιση στο ασφαλιστικό σύστημα. Με την ενοποίηση ταμείων και την κατάργηση διατάξεων που κακώς επιτρέπουν τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις, γεγονός που αυξάνει το πραγματικό όριο συνταξιοδότησης».

Επιπλέον, δηλώνει ότι αποδέχτηκαν «να ολοκληρώσουμε, με κάποιες μικρές τροποποιήσεις, το πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων» (...) «συμφωνήσαμε, επίσης, να υλοποιήσουμε μια μεγάλη μεταρρύθμιση στο ΦΠΑ...».

Σε ό,τι αφορά στα Εργασιακά, διατηρεί τη θολούρα, γράφοντας ότι «αποδεχτήκαμε να υλοποιήσουμε την εργασιακή μεταρρύθμιση, μόνο μετά από διαβούλευση με τον ILO».

Τέλος, δηλώνει τη δέσμευση της κυβέρνησης για την προώθηση σειράς θεσμικών μεταρρυθμίσεων.

Να σημειωθεί, πάντως, ότι η σκόπιμη ασάφεια σε ζητήματα όπως το συνταξιοδοτικό και οι εργασιακές σχέσεις ανοίγει πεδίο για περαιτέρω «σοβαρές παραχωρήσεις», εφόσον απαιτηθεί, για την επίτευξη συμφωνίας. Για παράδειγμα, σε ό,τι αφορά στις συλλογικές διαπραγματεύσεις, αρκείται στην αναφορά ότι η κυβέρνηση δε ζητά «τίποτα περισσότερο από αυτά που ισχύουν σε όλες τις χώρες της Ευρωζώνης», ενώ δε δεσμεύεται ότι δε θα μειωθούν περαιτέρω οι συντάξεις και περιορίζεται στην περιγραφή της κατάστασης που βιώνουν οι συνταξιούχοι στην Ελλάδα, μετά τις περικοπές που έχουν υποστεί οι αποδοχές τους. Εννοείται πως πουθενά δε γίνεται ουδεμία έστω αόριστη νύξη σε ανάκτηση απωλειών.

Ομοβροντία δηλώσεων για αποπροσανατολισμό του λαού

Με μοιρασμένους ρόλους, πάντως, τα στελέχη κυβέρνησης και κόμματος παρεμβαίνουν, προετοιμάζοντας το έδαφος, ώστε να αποδεχτεί ο λαός αντιλαϊκές επιλογές που θα γίνουν με γνώμονα τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Ο Γ. Δραγασάκης «επενδύει» στο προφίλ της ανυποχώρητης διαπραγμάτευσης, κρύβοντας το περιεχόμενό της και υποστηρίζοντας ότι «ως κυβέρνηση ούτε δεχόμαστε τελεσίγραφα ούτε υποκύπτουμε σε εκβιασμούς. Η λαϊκή εντολή ήταν σαφής για δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη εντός του ευρώ, με εγκατάλειψη της εποχής των μνημονίων (...) Η ελληνική οικονομία και κοινωνία δεν αντέχουν άλλη λιτότητα» (...) «Ο ΣΥΡΙΖΑ συνιστά ένα νέο πολιτικό παράδειγμα για την Ελλάδα και την Ευρώπη. Εχουμε την αίσθηση της ευθύνης και του καθήκοντος. Το ρίσκο του εγχειρήματός μας είμαστε έτοιμοι και το αναλαμβάνουμε. Δεν πρόκειται να καταστούμε "μεταλλαγμένη Αριστερά"».

Το «χαρτί» των εκλογών παίζει ο υπουργός Εργασίας Π. Σκουρλέτης. «Οταν εκλέγεσαι, δεν παίρνεις λευκή επιταγή... Αν επιτευχθεί συμφωνία που δε συνιστά έντιμο και προωθητικό συμβιβασμό, θα πρέπει να ερωτηθεί ο λαός πριν την υπογράψουμε (...) Η ελληνική κυβέρνηση έχει δώσει το μάξιμουμ των υποχωρήσεων, δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια υποχωρήσεων πλέον. Οι άλλες πλευρές συμπεριφέρονται σαν κυβερνήτες...» δήλωσε.

Ο ίδιος απέρριψε, εμμέσως πλην σαφώς, την πρόταση του υπουργού Επικρατείας Ν. Παππά περί κομματικής πειθαρχίας κατά την ψήφιση της συμφωνίας, αναφέροντας: «Πριν φτάσουμε να μιλάμε για κομματικές πειθαρχίες, θα πρέπει να δούμε τη συμφωνία, δε χωρούν ντιρεκτίβες σε αυτό, δε βοηθάει η χρήση κομματικής πειθαρχίας».

Προβάλλοντας την επιθυμία τους για πραγματικότητα, υποστήριξε ότι «δύσκολη συμφωνία θα είναι σε κάθε περίπτωση, αυτό το αποδέχεται και ο ελληνικός λαός... Σημασία έχει η προοπτική της συμφωνίας, αν ανοίγει μια άλλη πορεία για τη χώρα».

Και ο Αλ. Μητρόπουλος διαλαλούσε χτες το «επώδυνο» περιεχόμενο της συμφωνίας για το λαό.

Στον αντίποδα του Π. Σκουρλέτη, ο Δ. Παπαδημούλης υποστήριξε ότι «οι διαφορές που παραμένουν είναι γεφυρώσιμες, αρκεί όλες οι πλευρές να δείξουν αυτή τη διάθεση έμπρακτα». Ενώ καλλιεργώντας αυταπάτες στο λαό, ισχυρίστηκε ότι η κυβέρνηση θα προωθήσει φιλολαϊκές αλλαγές, αρκεί «τώρα να περάσει τον κάβο»...

Ο Τ. Κορωνάκης, γραμματέας της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, επιχειρηματολογούσε υπέρ μιας συμφωνίας που θα δίνει στην κυβέρνηση τη δυνατότητα να εφαρμόσει το πρόγραμμά της, επιτρέποντας συνειρμούς περί φιλολαϊκών μέτρων. Λίγο αργότερα, όμως, διευκρίνισε ότι η κυβέρνηση θέλει «μια συμφωνία που θα έχει κοινούς όρους και για την αναδιάρθρωση του χρέους και για ένα επενδυτικό σχέδιο. Ο,τι συμφωνηθεί τώρα, θα είναι και η κοινή προϋπόθεση και για το μέλλον. Γιατί δεν έχει νόημα να πάμε σε μια αλλεπάλληλη διαδικασία διαπραγματεύσεων, που δε θ' αφήνει την οικονομία ν' αναπνεύσει...». Μια συμφωνία, δηλαδή, που θα διαμορφώνει όρους ευνοϊκούς για την ανάκαμψη της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Κ. Χρυσόγονος, απείλησε με πτώχευση, λέγοντας: «Στις 30 Ιούνη, "δυστυχώς επτωχεύσαμεν" θα πούμε». Κατόπιν της απειλής, εκτίμησε πως «θα ήταν ευκταίο εάν μπορούσαμε να αποφύγουμε μια τρίτη δανειακή σύμβαση. Είναι ευκταίο, δεν ξέρω εάν είναι εφικτό... Πλέον δε βγαίνουν τα νούμερα... Κάποια στιγμή, ούτως ή άλλως, θα βρούμε μπροστά μας το ζήτημα ότι ή πρέπει με κάποιο τρόπο να βγούμε στις αγορές ή να συνάψουμε τρίτη δανειακή σύμβαση...».

«Καρότο και μαστίγιο» επέλεξε ο υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Ν. Βούτσης, μιλώντας για «αποφάσεις που θα είναι εν μέρει επώδυνες, δε θα κλείνουν όμως το δρόμο προς τα μπροστά».

Ζήτημα πόρων!

«Πέσαμε έξω σαν Δημόσιο μέσω Ασφαλιστικού - Συνταξιοδοτικού. Θα σωθούμε σαν Δημόσιο και σαν κράτος, πάλι, βάζοντας τάξη στο Ασφαλιστικό - Συνταξιοδοτικό». Αυτά δήλωνε προκλητικά, χτες, ο ευρωβουλευτής της ΝΔ Γ. Κύρτσος, σε ραδιοφωνικό σταθμό. Για το κρατικό χρέος, λοιπόν, φταίνε οι συνταξιούχοι. Αθώο το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του, που για έξι δεκαετίες λεηλάτησαν τα αποθεματικά των Ταμείων. Αθώοι οι επιχειρηματίες που δεν πλήρωναν και συνεχίζουν και σήμερα να μην πληρώνουν ΙΚΑ, υπεξαιρώντας και τις εισφορές των εργαζομένων που παρακρατούν, αθώες οι επιχειρήσεις που κατά σύστημα απασχολούν ανασφάλιστους, κλέβοντας και τους εργαζόμενους και το ΙΚΑ.
Ομως, οι ακραιφνείς πολιτικοί εκπρόσωποι του κεφαλαίου τη δουλειά τους κάνουν. Αυτή είναι η αποστολή τους. Από κοντά τους, όμως, ακολουθούν και οι νέοι κυβερνώντες του ΣΥΡΙΖΑ, που «ανακάλυψαν» και αυτοί ότι το ζήτημα του Ασφαλιστικού είναι η «έλλειψη πόρων», αποκρύβοντας ότι αυτοί οι πόροι υπάρχουν, αλλά είναι στα χέρια του κεφαλαίου, που μετέτρεψε τα αποθεματικά και τα κλεμμένα σε επιχειρήσεις, εργοστάσια, τράπεζες και καράβια. Και οι δύο, πρώην και νυν, τρομοκρατούν τους εργαζόμενους, αποκρύβουν την αλήθεια και τις πραγματικές λύσεις για το Ασφαλιστικό, για να προετοιμάσουν τις νέες επώδυνες και αντεργατικές πολιτικές που ετοιμάζουν. Γι' αυτό, οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να υποκύψουν στον τρόμο και στους εκβιασμούς, αλλά να τους απορρίψουν, απαιτώντας εδώ και τώρα για το Ασφαλιστικό να πληρώσουν εργοδοσία και κράτος.

Η σκληρή πραγματικότητα

Καθημερινός είναι ο «βομβαρδισμός» των ειδήσεων και των πληροφοριών που δέχεται ο λαός, σχετικά με το εάν θα υπάρξει συμφωνία ή όχι, το ποιες είναι οι απαιτήσεις των δανειστών, ποιες οι προτάσεις της συγκυβέρνησης, ποιος έκανε τηλεδιάσκεψη με ποιον, για να συζητήσουν το μέλλον της Ελλάδας και της Ευρωζώνης, το πόσο περήφανοι νιώθουν ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ που δεν υποκύπτουν στους εκβιασμούς... Την ίδια στιγμή, οι αντιλαϊκοί νόμοι που έχουν ψηφιστεί εξακολουθούν να ισχύουν, η πολιτική που ακολουθείται είναι εναρμονισμένη με τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ενωσης και ο λαός συνεχίζει να ζει μέσα στη φτώχεια και να κάνει διαρκώς εκπτώσεις από βασικές του ανάγκες. Και γενικώς, η ζωή της εργατικής τάξης εξακολουθεί να κυλά το ίδιο άσχημα όπως και πριν.
Ενα παράδειγμα: Ηδη σημειώνεται ένα μεγάλο αδιέξοδο για δεκάδες χιλιάδες εργατικές οικογένειες, νέα ζευγάρια που θέλουν να στείλουν τα παιδιά τους σε παιδικό σταθμό την επόμενη χρονιά. Κι αυτό γιατί ούτε προσλήψεις προσωπικού μπορούν να γίνουν, εξαιτίας των νόμων που ήδη ισχύουν, ούτε να δημιουργηθούν νέες υποδομές, αφού οι περικοπές των κονδυλίων που προέβλεπαν νόμοι προηγούμενων κυβερνήσεων ζουν και βασιλεύουν, ενώ τα ταμειακά διαθέσιμα πολλών δήμων έχουν δεσμευτεί από την κυβέρνηση...
Το ίδιο ισχύει και σε άλλες πλευρές της ζωής των λαϊκών οικογενειών, που η κυβέρνηση τις καλεί να χορτάσουν με ...«περηφάνια», όταν αυτή διαπραγματεύεται για τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Δεν κρύβεται...

Δεν αφήνει η Χρυσή Αυγή ευκαιρία να πάει χαμένη, προκειμένου να καταθέσει τα διαπιστευτήριά της στους επιχειρηματικούς ομίλους. Χτες, στη συνεδρίαση της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής για τα μνημόνια, το βουλευτή της ΧΑ και μέλος της Επιτροπής, Γ. Γαλέο, αυτό που τον «μάρανε» ήταν ότι κατηγορούν τους ...καημένους τους εφοπλιστές για φοροφυγάδες και κάλεσε το μάρτυρα που εξεταζόταν εκείνη τη στιγμή, τον πρόεδρο του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, Κ. Κόλλια, να αποκαταστήσει τη φήμη τους. Οι δυο τους συμφώνησαν ότι πρέπει να «υπάρξουν ενισχυτικές πολιτικές θέσπισης φορολογικών κινήτρων», αλλά και κίνητρα για να φέρουν οι εφοπλιστές πλοία στην ελληνική σημαία. Δηλαδή, νέα προνόμια και επιδοτήσεις. Δεν εκπλήσσει. Αλλωστε, τα δουλεμπορικά γραφεία που προσπάθησε να στήσει η ΧΑ στην Εύβοια και στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη, για να προσφέρει σύγχρονους δούλους στα αφεντικά παίρνοντας μάλιστα και κεφαλιάτικο, μαρτυράνε ποια είναι η φύση της, όσο και αν προσπαθεί να την κρύψει με διάφορες άναρθρες κραυγές.

Ωριμότητα... η αποδοχή του νέου μνημονίου

Σε αγώνα δρόμου επιδίδονται όλο και περισσότερα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, για να «βοηθήσουν» το λαό, χτυπώντας τον φιλικά και συμπονετικά στην πλάτη, να καταπιεί άλλη μια αντιλαϊκή συμφωνία. Μετά τον Νίκο Βούτση, που ανοιχτά κατέθεσε ότι η συμφωνία θα είναι αρκετά επώδυνη, τη σκυτάλη πήρε ο Πάνος Σκουρλέτης. Ο τελευταίος, σε πρωινή εκπομπή, υπογράμμισε ότι η συμφωνία θα είναι αντικειμενικά και σε κάθε περίπτωση δύσκολη, κάτι που «το αναγνωρίζουν όλοι και το αποδέχεται με ωριμότητα και ο ελληνικός λαός»... Ωριμότητα βαφτίζουν με προκλητικό τρόπο τα κυβερνητικά στελέχη την αποδοχή του νέου μνημονίου που ετοιμάζουν. Βεβαίως, ο Π. Σκουρλέτης, στην ίδια εκπομπή, αναφέρει για το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, διευκρινίζοντας μάλιστα ότι «δεν ήταν μαξιμαλιστικό»: «Αντικειμενικά, δεν μπορεί να εφαρμοστεί αμέσως, αλλά μετατίθεται στα τέσσερα χρόνια» και βλέπουμε, συμπληρώνουμε εμείς...

Αν τα «μη μαξιμαλιστικά» είναι αδύνατο να γίνουν άμεσα, ας αναρωτηθεί ο λαός τι μπορεί να περιμένει από την κυβέρνηση για τις πραγματικές ανάγκες του, που προφανώς κατά τον Σκουρλέτη είναι «μαξιμαλιστικές». Πλέον, όλοι καταλαβαίνουν ποιες ήταν οι «άμεσες» λύσεις που κουβαλούσε ο ΣΥΡΙΖΑ, επιτιθέμενος μάλιστα διαχρονικά στο ΚΚΕ, επειδή δήθεν τις παραπέμπει στη «Δευτέρα Παρουσία»: νέα, επώδυνα και αντιλαϊκά μέτρα. Αν βγαίνει ένα συμπέρασμα, είναι ότι μόνος δρόμος για τη διεκδίκηση των απωλειών των εργαζομένων είναι η οργανωμένη τους πάλη, δείχνοντας στην κυβέρνηση «ότι λογαριάζει χωρίς τον ξενοδόχο», όταν ποντάρει στην «ωριμότητά» τους.

Αύριο η κινητοποίηση συνδικάτων κατά της ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ

Σε μαζική συμμετοχή καλούν σωματεία, συνδικάτα και ενώσεις εργαζομένων στην κινητοποίηση που έχουν εξαγγείλει για αύριο Πέμπτη 4 Ιούνη στη 1.30 μ.μ. στο υπουργείο Ναυτιλίας ενάντια στα νέα αντιλαϊκά μέτρα και την ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ. (Ολόκληρη η ανακοίνωση στο συνημμένο).

Στην κινητοποίηση καλούν:

Το Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου Αττικής και Ναυπηγικής Βιομηχανίας Ελλάδας, το Σωματείο Κατεργασίας Ξύλου και Ναυπηγοξυλουργών Αττικής και Νήσων, η Πανελλήνια Ένωση Μηχανικών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΜΕΝ), η Πανελλήνια Επαγγελματική Ένωση Μαγείρων Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΕΜΑΓΕΝ) και η Πανελλήνια Ένωση Κατωτέρων Πληρωμάτων Μηχανής Εμπορικού Ναυτικού «Ο ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ».

Οι εργαζόμενοι διεκδικούν:

• Όχι στη νέα αντιλαϊκή συμφωνία της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ
• Να μπει τέρμα σε κάθε διαδικασία ιδιωτικοποίησης και με οποιαδήποτε μορφή του ΟΛΠ (πώληση πλειοψηφικού πακέτου μετοχών, ΣΔΙΤ, παραχωρήσεις κοκ).
• Να μην εφαρμοστεί και να καταργηθεί η σύμβαση "φιλικός διακανονισμός" ΟΛΠ - COSCO για τη Δυτική προβλήτα ΙΙΙ.
• Κατάργηση των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων.
• Άμεση υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας για την κάλυψη των απωλειών στα χρόνια της καπιταλιστικής κρίσης.

Δεν διαπραγματεύονται για το λαό

Πολύ πριν από τις τελευταίες εκλογές, το ΚΚΕ προειδοποιούσε ότι ακόμα κι αν υπάρξει κυβερνητική εναλλαγή και ο ΣΥΡΙΖΑ αναλάβει τη διαπραγμάτευση με τους δανειστές, αυτή θα συνεχίσει να εξελίσσεται σε βάρος του λαού.

Εξηγούσε ότι οι αντιλαϊκές εξελίξεις δεν μπορούν να αποτραπούν από κυβερνήσεις που «πίνουν νερό» στο όνομα της ανάκαμψης του κεφαλαίου, που πατάει πάνω στα ερείπια των λαϊκών δικαιωμάτων και απαιτεί την κατεδάφιση και όσων έχουν ακόμη απομείνει όρθια, σε όφελος των επιχειρηματικών συμφερόντων. Από κυβερνήσεις που αναγνωρίζουν το χρέος, αποδέχονται τα δεσμά διαρκείας της ΕΕ.

Αυτές τις δεσμεύσεις έχει και η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Γι' αυτό το ΚΚΕ καλούσε το λαό να οργανώσει άμεσα τη δική του παρέμβαση και κινητοποίηση. Να μην εγκλωβιστεί σε στάση αναμονής απέναντι σε μια διαπραγμάτευση που γίνεται για το πόσα θα χάσει, ανεξάρτητα από το ποια κυβέρνηση συμμετέχει στα παζάρια με τους δανειστές.

Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν το ΚΚΕ. Η «σκληρή» διαπραγμάτευση που λέει ότι κάνει η κυβέρνηση, οδηγεί σε μια ακόμα συμφωνία που θα πληρώσει ο λαός.

Η διαπραγμάτευση που κάνει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, δεν είναι για να ανακτήσει ο λαός τις απώλειες που είχε από τα προηγούμενα μνημόνια, ούτε βέβαια για να «ξηλωθούν» βήμα βήμα οι «μνημονιακοί» νόμοι, όπως έλεγε προεκλογικά.

Αντίθετα, βάση της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές είναι η κατοχύρωση των απωλειών των προηγούμενων χρόνων καθώς και η παραδοχή του ότι ο λαός θα χάσει ακόμα περισσότερα σε κομβικούς τομείς, όπως το Ασφαλιστικό, τα Εργασιακά κ.ά.

Ας πάρουμε το παράδειγμα του Ασφαλιστικού. Ο αρμόδιος αναπληρωτής υπουργός ξεκίνησε από το «δε θα μειώσουμε συντάξεις, δεν θα αυξήσουμε όρια ηλικίας». Στην πορεία της διαπραγμάτευσης, η δέσμευση αυτή μετατράπηκε στο «δεν θα θίξουμε ώριμα συνταξιοδοτικά δικαιώματα».

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αν τελικά αποφασιστεί σε αυτή τη φάση το «κόψιμο» κάθε «πρόωρης» συνταξιοδότησης, ακόμα κι αν δεν θιγούν αυτοί που έχουν κατοχυρώσει δικαίωμα εξόδου, το μέτρο θα πλήξει πάνω από 150.000 ασφαλισμένους, που με τα σημερινά δεδομένα μπορούν να φύγουν νωρίτερα από τη δουλειά.

Για όλους αυτούς, το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης κυβέρνησης - δανειστών σημαίνει αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Συνολικά για τους εργαζόμενους, σημαίνει επιδείνωση των όρων ασφάλισης και συνταξιοδότησης.

Εκτός από αυτά, στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης βρίσκονται και άλλα «χοντρά» ζητήματα, όπως το μοίρασμα της λείας από τις ιδιωτικοποιήσεις, οι ξένες επενδύσεις, τα «αναπτυξιακά» πακέτα που διεκδικεί το κεφάλαιο στην Ελλάδα. Αυτά είναι που θα καθορίσουν τελικά το περιεχόμενο της συμφωνίας.

Άρα, εκεί που πρέπει να στρέψει το βλέμμα του ο λαός, δεν είναι το πώς διαπραγματεύεται μια κυβέρνηση, αλλά για λογαριασμό ποιανού διαπραγματεύεται και ποιος θα βγει κερδισμένος.

Στο τέλος της διαπραγμάτευσης ο λαός θα μετράει νέες απώλειες. Η κυβέρνηση το ξέρει και από τώρα προσπαθεί να «σπείρει» τη λογική του μικρότερου κακού, απαιτώντας από τους εργαζόμενους όχι μόνο να πειθαρχήσουν στην αντιλαϊκή συμφωνία, αλλά και να συμμετάσχουν ενεργά στην υλοποίησή της.

Κανείς να μη δώσει συναίνεση. Τώρα χρειάζεται αποφασιστική λαϊκή απάντηση, με σύνθημα «κάτω η νέα αντιλαϊκή συμφωνία» και πάλη για την ανάκτηση των απωλειών, την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών. Τα συλλαλητήρια στις 11 του Ιούνη να γίνουν εφαλτήριο για κλιμάκωση το αμέσως επόμενο διάστημα.

Αναδημοσιεύεται από την στήλη «Η Άποψή μας», Ριζοσπάστης Τετάρτη 3 Ιούνη 2015.