Το 'να χέρι νίβει τ' άλλο...

Η επιχείρηση διεύρυνσης του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, πυροδοτώντας και εσωκομματικές αντιπαραθέσεις, αφού οι θέσεις είναι λίγες και οι μνηστήρες τους πολλοί. Είναι δε τέτοιο το ...εύρος της διεύρυνσης που η ηγεσία του κόμματος παίρνει τα μέτρα της, διαμορφώνοντας κώδικα δεοντολογίας, τον οποίο θα πρέπει να προσυπογράψουν οι υποψήφιοι βουλευτές, αναλαμβάνοντας την «ηθική δέσμευση» της παράδοσης της έδρας σε περίπτωση που διαφωνήσουν και διαχωρίσουν τη θέση τους απ' τον ΣΥΡΙΖΑ. Κάποιοι όμως αντιλαμβάνονται ότι όσο κι αν «ξεχειλώσει» το κόμμα τους δε γίνεται να χωρέσει τους πάντες. Ετσι, διαβάζουμε στον τοπικό Τύπο των Τρικάλων ότι μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ προέτρεψε παραδοσιακούς ψηφοφόρους της ΝΔ που έχουν απογοητευτεί απ' αυτήν, να επιλέξουν «Ανεξάρτητους Ελληνες» που είναι «πιο κοντά σε ιδεολογικό επίπεδο». Και διά μέσου των ΑΝΕΛ, να καταθέσουν την ψήφο τους σε μια κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, λέμε εμείς. Κάτι τέτοια γεγονότα βοηθάνε για να ξεκαθαρίζονται οι κάλπικες διαχωριστικές γραμμές που στήνονται απέναντι στο λαό, με στόχο να παραμένει εγκλωβισμένος σε ψεύτικα διλήμματα και αποπροσανατολιστικούς καβγάδες...

Μόνιμη η αντιλαϊκή πολιτική

Οτι «θα πρέπει να δοθεί ένα τέλος στο πρόγραμμα βοήθειας στην Ελλάδα» υποστήριξε ο Γάλλος Επίτροπος Πιέρ Μοσκοβισί σε συνέντευξη που έδωσε επιστρέφοντας στο Παρίσι από το ταξίδι του στην Αθήνα. Συμβάλλοντας δε στην καλλιέργεια αυταπατών, ότι δήθεν είναι δυνατός ο τερματισμός της αντιλαϊκής επίθεσης, έκανε λόγο για «κάτι διαφορετικό από την τωρινή τρόικα» που πρέπει να γίνει. Πώς; Κάνοντας ακριβώς τα ίδια που γίνονταν μέχρι τώρα. Προωθώντας νέες αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις. «Θα πρέπει να καταλήξουμε από κοινού σε ένα σχέδιο μεταρρυθμίσεων που θα μας επιτρέψει να περάσουμε σε ένα είδος εποπτείας και να προσανατολιστούμε πλέον προς την ανάπτυξη και την απασχόληση στην Ελλάδα», εξήγησε.
Το στέλεχος της ΕΕ ομολογεί ότι η συμμετοχή στην ιμπεριαλιστική ΕΕ συνεπάγεται μόνιμες αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις για τους λαούς, με ή χωρίς «τρόικες». Οπως, επίσης, ότι η «εποπτεία» δεν εξαντλείται σε επισκέψεις εκπροσώπων των ιμπεριαλιστικών οργανισμών, αλλά αφορά στον έλεγχο εφαρμογής των μέτρων που απαιτεί η κερδοφορία των μονοπωλίων. Γι' αυτό η αντιλαϊκή πολιτική θα συνεχιστεί, καθιστώντας αναγκαία τη λαϊκή επαγρύπνηση και οργάνωση.

Οι απαιτήσεις του ΔΝΤ για περικοπές στην Υγεία οδήγησαν σε έξαρση του Έμπολα

Οι απαιτήσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) για δημοσιονομική λιτότητα εξασθένησαν τα συστήματα Υγείας των αφρικανικών χωρών που πλήττονται περισσότερο από τον ιό Έμπολα και εμπόδισαν να δοθεί μια συντονισμένη απάντηση στη μάχη κατά της επιδημίας, υποστήριξαν σήμερα ερευνητές.
Σύμφωνα μ' αυτούς τους εμπειρογνώμονες του Τμήματος Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ, του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και της Σχολής Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου, τα προγράμματα μεταρρυθμίσεων που απαιτεί το ΔΝΤ έχουν επιβραδύνει την ανάπτυξη αποτελεσματικών υπηρεσιών Υγείας στη Γουινέα, τη Λιβερία και τη Σιέρα Λεόνε, τις τρεις χώρες που βρίσκονται στο επίκεντρο της επιδημίας, η οποία έχει στοιχίσει μέσα σ' ένα χρόνο τη ζωή σε περισσότερους από 7.370 ανθρώπους.
Μείωση των δημόσιων δαπανών στην Υγεία έφερε το ΔΝΤ
«Μία από τις κύριες αιτίες της ταχύτητας της διάδοσης της επιδημίας ήταν η αδυναμία των συστημάτων Υγείας στην περιοχή και θα ήταν άδικο να μην ενδιαφερθούμε για τις υποκείμενες αιτίες», εξήγησε ο βασικός συντάκτης της μελέτης, ο κοινωνιολόγος του Κέμπριτζ Αλεξάντερ Κεντικελένις.
«Τα προγράμματα τα οποία υποστηρίζει το ΔΝΤ, συνέβαλαν στα προβλήματα της έλλειψης οικονομικών πόρων και προσωπικού και στην έλλειψη προετοιμασίας των συστημάτων Υγείας στις χώρες που πλήττονται από τον Έμπολα», διευκρίνισε. Οι ερευνητές εξέτασαν τις πολιτικές που εφαρμόσθηκαν από το ΔΝΤ πριν από την επιδημία, χρησιμοποιώντας δεδομένα από τα δανειακά προγράμματα που χορηγήθηκαν από το θεσμό από το 1990 ως το 2014 και ανέλυσαν τα αποτελέσματά τους στη Γουινέα, τη Λιβερία και τη Σιέρα Λεόνε.
Σύμφωνα με τους ερευνητές αυτούς, τα συστήματα Υγείας εξασθένησαν από τις απαιτήσεις για οικονομικές μεταρρυθμίσεις και για μείωση των δημόσιων δαπανών και των μισθών στο δημόσιο τομέα και για αποκέντρωση των συστημάτων Υγείας. «Το 2013, ακριβώς πριν ξεσπάσει η επιδημία του Έμπολα, οι τρεις χώρες ήταν αντιμέτωπες με τις οικονομικές οδηγίες του ΔΝΤ και καμιά δεν μπόρεσε να αυξήσει τις κοινωνικές δαπάνες της παρά τις πιεστικές ανάγκες στον τομέα της Υγείας», εκτιμούν ο κοινωνιολόγος του Κέμπριτζ και ο Λόρενς Κινγκ που συνυπογράφει τη μελέτη.
Αστείες δικαιολογίες από το ΔΝΤ
Απαντώντας στις επικρίσεις, ένας εκπρόσωπος του ΔΝΤ απάντησε ότι η εντολή του οργανισμού «δεν περιλάμβανε ειδικά τον τομέα της Υγείας» και ότι είναι «εντελώς λάθος» να υποστηρίζει κανείς ότι η διάδοση του Έμπολα ήταν συνέπεια της πολιτικής του ΔΝΤ.
Μάλιστα, σε μία προσπάθεια να αντιστρέψει πλήρως την πραγματική φύση του ΔΝΤ ως ιμπεριαλιστικού οργανισμού, ισχυρίστηκε ότι τα «άτοκα δάνεια» που έδωσε το ΔΝΤ σε αυτές τις χώρες θα μπορούσαν τάχα να χρησιμοποιηθούν «για να δαπανήσουν περισσότερα στους τομείς της Υγείας και της εκπαίδευσης!».
Ο εκπρόσωπος ισχυρίστηκε ακόμη (σε μία προσπάθεια να καλύψει τις τραγικές συνέπειες των πολιτικών που ζητά να εφαρμοστούν από τις χώρες τις οποίες δανείζει) πως το ΔΝΤ προσέφερε οικονομική βοήθεια 130 εκατ. δολαρίων το Σεπτέμβρη στο πλαίσιο του αγώνα εναντίον του Έμπολα και πως εξετάζει το ενδεχόμενο να προσφέρει ένα παρόμοιο ποσό τον ερχόμενο χρόνο στη Γουινέα, τη Λιβερία και τη Σιέρα Λεόνε.

Η σαπίλα και το ... «δίλημμα»

Η υπόθεση Χαϊκάλη, που κυριαρχεί στην επικαιρότητα των τελευταίων ημερών, ανέδειξε για άλλη μια φορά τη δυσοσμία, τη σαπίλα του αστικού πολιτικού συστήματος, του τρόπου λειτουργίας του, των διασυνδέσεών του με επιχειρηματικούς ομίλους. Οι γραφικές, αστυνομικές, μυθιστορηματικές λεπτομέρειες που έρχονται στο φως της δημοσιότητας απλά προσθέτουν όλο και κάτι παραπάνω για να κάνουν περισσότερο αποκρουστική και αηδιαστική όλη αυτή την ιστορία για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα. Άνθρωποι που προσπαθούν να επιβιώσουν και να κάνουν γιορτές με ό,τι τους έχει απομείνει από μια πετσοκομμένη σύνταξη, ένα μικρό μισθό, ένα ψωροεπίδομα ανεργίας, παρακολουθούν να ξετυλίγεται σιγά σιγά μπροστά στα μάτια τους για μία ακόμα φορά το ίδιο έργο. Να τους βάζουν ως δίλημμα μπροστά στο ενδεχόμενο εκλογών το εξής: «Διαφθορά ή καθαρότητα;». Έσπευσε γρήγορα ο ΣΥΡΙΖΑ να το υιοθετήσει, με την «Αυγή» να επισημαίνει στο πρωτοσέλιδό της: «Δημοκρατική λύση κόντρα σε διαφθορά - διαπλοκή»...

Το έχει ξαναζήσει ο λαός αυτό το έργο.

Ο λαός καλείται εδώ και χρόνια στις εκλογές να διαλέγει τους «αδιάφθορους» κόντρα στους «διεφθαρμένους» διαχειριστές τού κατά τ' άλλα σάπιου καπιταλιστικού συστήματος, της πολιτικής της ΕΕ, επικεντρώνοντας στη διαφθορά αλλά όχι στο σύστημα που τη γεννά και την τρέφει, το οποίο «τυχαίνει» επίσης να του επιβάλλει μια ζωή με στερήσεις, τσακισμένα δικαιώματα, μεγάλες απώλειες σε περίοδο κρίσης, συνεχιζόμενες αιματηρές θυσίες σε περίοδο ανάκαμψης.

Θυμίζουμε ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα:

Το 2004, το έζησε με τον τότε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Κ. Καραμανλή, να πηγαίνει στις εκλογές με «σύνθημα» την κάθαρση και να χαρακτηρίζει τον τότε πρωθυπουργό «αρχιερέα της διαπλοκής» για την υπόθεση του Χρηματιστηρίου και όχι μόνο. Και ήρθαν οι ...αδιάφθοροι στην κυβέρνηση.

Το 2009, ο λαός έζησε το ίδιο παραμονές εκλογών, όταν ο Γ. Παπανδρέου ζητούσε την ψήφο του λαού καταγγέλλοντας την κυβέρνηση Καραμανλή για το Βατοπέδι, τη «Ζήμενς» και πολλά άλλα. Και ήρθαν ξανά οι ...αδιάφθοροι στην κυβέρνηση.

Το 2012, ο λαός το ξαναείδε το έργο με άλλους πρωταγωνιστές. Ο Αντ. Σαμαράς είχε στην πρώτη γραμμή της προεκλογικής του ρητορείας τη λίστα Λαγκάρντ, τα υποβρύχια κ.τ.λ. κ.τ.λ. Και ήρθαν ξανά οι αδιάφθοροι...

Το πρόβλημα, όμως, βρίσκεται αλλού.

Βιώνει τις επιπτώσεις της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Βιώνει την καπιταλιστική βαρβαρότητα που πατά πάνω σε ερείπια και «πτώματα». Βεβαίως, τόσες αντικαταστάσεις διεφθαρμένων από αδιάφθορους κι όμως το θέμα της διαφθοράς όχι μόνο δεν λύνεται αλλά ιδιαίτερα σε συνθήκες όξυνσης των ανταγωνισμών ανάμεσα σε μονοπωλιακούς ομίλους και ιμπεριαλιστικά κέντρα γεννιούνται και αναπαράγονται σκάνδαλα με μεγαλύτερη συχνότητα.

Σε όλη αυτή τη διαδρομή που περιγράψαμε υπάρχει μια λογική αλληλουχία. Κόμματα που θέλουν να διαχειριστούν αυτή τη βαρβαρότητα και να συνεχίσουν την αντιλαϊκή πολιτική, έχουν την ίδια στρατηγική αναφορά. Άρα, δεν μπορούν αντικειμενικά να βάλουν ως δίλημμα αυτό που για το λαό έχει πρωταρχική σημασία. Γιατί και η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως άλλωστε επισημαίνουν και ναυαρχίδες του αστικού Τύπου, συμφωνούν με το να είμαστε μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Συμφωνούν ότι το χρέος, που δεν το έχει δημιουργήσει ο λαός, πρέπει να το πληρώσει. Συμφωνούν στο στόχο της ανάκαμψης των κερδών του κεφαλαίου.

Γι' αυτό τους βολεύει η σκανδαλολογία. Γιατί εμποδίζει το λαό να δει την ουσία του προβλήματος και τον οδηγεί στο να επικροτεί επιφανειακές αλλαγές εντός του αστικού πολιτικού συστήματος που δεν αγγίζουν καθόλου το ίδιο το εκμεταλλευτικό, σάπιο και διεφθαρμένο σύστημα της εξουσίας των μονοπωλίων.

Αναδημοσιεύεται από τη στήλη «Η Άποψή μας» του Ριζοσπάστη της Τρίτης 23 Δεκέμβρη 2014.

Συγκέντρωση στη Βουλή και 24ωρη απεργία των εργαζομένων στον ΟΛΠ

Συγκέντρωση στη Βουλή πραγματοποίησαν οι εργαζόμενοι στον Οργανισμό Λιμένος Πειραιά στο πλαίσιο της 24ωρης απεργίας τους ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του Οργανισμού.

Οι εργαζόμενοι, οι οποίοι συγκεντρώθηκαν νωρίτερα στην πλατεία Κλαυθμώνος, αντιδρούν στη ρύθμιση που έφερε η κυβέρνηση στη Βουλή με μορφή τροπολογίας, με την οποία επικυρώνει και νομικά το «φιλικό διακανονισμό» μεταξύ του Οργανισμού και της COSCO.

Στο πλευρό των εργαζομένων βρέθηκε ο Χρήστος Κατσώτης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και βουλευτής.

Αντιπροσωπεία των απεργών συναντήθηκε με όλα τα πολιτικά κόμματα πλην της Χρυσής Αυγής και τους παρέδωσαν το ψήφισμα με τα αιτήματά τους. Το Σάββατο 20 Δεκέμβρη θα πραγματοποιήσουν αποχή από την εργασία τους.

Η «Δημοκρατική Ενότητα Λιμανιών» καλεί τους εργαζόμενους να βγάλουν συμπεράσματα για τις ευθύνες της πλειοψηφίας στα συνδικάτα του κλάδου που αρνούνταν τις προτάσεις της «Δημοκρατικής Ενότητας Λιμανιών» για οργάνωση και προετοιμασία μέσα από ΓΣ, καλλιεργώντας φρούδες ελπίδες και αυταπάτες ότι μια καλύτερη διαπραγμάτευση ή αλλαγή της κυβέρνησης θα σταματήσει αυτήν τη διαδικασία. (Διαβάστε αναλυτικά ΕΔΩ)

 

«Ποτάμι»: Βάζει κι άλλο σενάριο - «πακέτο» στο τραπέζι των αντιλαϊκών διεργασιών

Το «πακέτο» της διενέργειας εκλογών το αργότερο μέχρι την 1η Φλεβάρη, με παράλληλη εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή έβαλε στο τραπέζι των παζαριών μεταξύ των δυνάμεων της αστικής διαχείρισης ο επικεφαλής του Ποταμιού, Στ. Θεοδωράκης, με τη λεγόμενη «πρόταση απεμπλοκής και ευθύνης» που κατέθεσε το βράδυ της Παρασκευής.

Στην ανακοίνωσή του, ο επικεφαλής του Ποταμιού, που έτσι κι αλλιώς έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι διεκδικεί ρόλο «καταλύτη» στις αντιλαϊκές διεργασίες αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού σκηνικού, κάνει λόγο για «έκπληκτη κοινωνία» που «παρακολουθεί τη χώρα να μπαίνει σε μια νέα περιδίνηση φημολογιών και σκανδάλων» και προσθέτει: «Πρόκειται για μια επικίνδυνη κατάσταση από την οποία δεν πρόκειται να υπάρξουν πολιτικά κερδισμένοι. Είναι η ώρα οι πολιτικές δυνάμεις να προτάξουν το συμφέρον της χώρας μακριά από τις παραταξιακές τους ιδιοτέλειες. Απευθύνομαι, λοιπόν, στον Αντώνη Σαμαρά και τον Αλέξη Τσίπρα και τους ζητώ να κάνουν και οι δύο ένα βήμα πίσω. Ο Αλέξης Τσίπρας να ψηφίσει για Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Σταύρο Δήμα - άλλωστε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει εκφράσει αντιρρήσεις για το πρόσωπο του υποψηφίου Προέδρου - και ο Αντώνης Σαμαράς να συμφωνήσει να γίνουν εθνικές εκλογές το αργότερο μέχρι την 1η Φεβρουαρίου. Οι στιγμές απαιτούν γενναίες αποφάσεις και ελπίζω ότι υπάρχουν ηγέτες που μπορούν να τις πάρουν».

Διατυμπανίζοντας τη στοχοπροσήλωσή του στις προτεραιότητες του εγχώριου κεφαλαίου, τονίζει ακόμα ότι «είναι σημαντικό εκτός των άλλων να χρησιμοποιήσουμε το χρόνο που θα απαιτείτο για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από τη νέα Βουλή, για την προετοιμασία της καθοριστικής για τη χώρα διαπραγμάτευσης του Φεβρουαρίου».

Ψηφίστηκε το ν/σ του υπ. Περιβάλλοντος - Βροχή τροπολογιών - Αποχώρησε το ΚΚΕ

Πάνω από 80 βουλευτικές τροπολογίες και 16 υπουργικές κατατέθηκαν στο νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής με τίτλο: «Πράξεις εισφοράς σε γη και σε χρήμα - Ρυμοτομικές απαλλοτριώσεις και άλλες διατάξεις», το οποίο ψηφίστηκε το βράδυ του Σαββάτου από τα κόμματα της συγκυβέρνησης, τους ΑΝΕΛ και τη ΔΗΜΑΡ. Το μπαράζ των τροπολογιών ενίσχυσαν το βάρβαρο αντιλαϊκό χαρακτήρα του νομοσχεδίου που εξασφαλίζει νέα πεδία κερδοφορίας στους επιχειρηματικούς ομίλους αυτήν τη φορά σε βάρος δασικών εκτάσεων ακόμα του ιστορικού κέντρου της Αθήνας.
Ένα μέρος των τροπολογιών είχαν ρουσφετολογικό χαρακτήρα για την εξυπηρέτηση μικρών και μεγάλων συμφερόντων, προκειμένου να εξασφαλίσει η κυβέρνηση ψήφους, ενώ άλλες, όπως η τροπολογία που αφορά την επικύρωση του φιλικού διακανονισμού μεταξύ ΟΛΠ - COSCO, με την οποία προωθείται η ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ και συνολικά των λιμενικών υποδομών της χώρας, χαλκεύουν νέα αντιλαϊκά μέτρα.
Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ Ν. Καραθανασόπουλος, κατήγγειλε τη βροχή τροπολογιών σημειώνοντας ότι είναι μέρος του σκηνικού των εκβιασμών, της αθλιότητας, που έχει στηθεί το τελευταίο διάστημα και δήλωσε ότι το ΚΚΕ αποχωρεί από την Ολομέλεια για να μην νομιμοποιήσει αυτές τις διαδικασίες και αθλιότητες.