Οποιος δε θέλει να ζυμώσει...... δέκα μέρες κοσκινίζει

Tο «επιχείρημα» περί «κομματικού συλλαλητηρίου» αναμασούν όλες οι δυνάμεις που βάζουν κάθε εμπόδιο που περνά από το χέρι τους, προκειμένου να μπλοκάρουν τις αποφάσεις συμμετοχής συνδικαλιστικών οργανώσεων στο πανελλαδικό συλλαλητήριο της 1ης Νοέμβρη. Την ίδια καραμέλα επιστράτευσε και η πλειοψηφία του Εργατικού Κέντρου Κέρκυρας, σε πρόσφατη συνεδρίαση της διοίκησης, για να δικαιολογήσει την άρνησή της να στηρίξει την πρόταση που έκαναν οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ. Στην περίπτωση του Εργατικού Κέντρου Κέρκυρας, το θράσος τους δεν αποκαλύπτεται μόνο από τα λόγια, αλλά και από τις πράξεις τους. Μιλούν για «κομματικά καπελωμένη» κινητοποίηση, κλείνοντας τα μάτια στις περισσότερες από 900 αποφάσεις συνδικαλιστικών οργανώσεων και μαζικών φορέων από όλη τη χώρα, που αποδεικνύουν την απήχηση που βρίσκει η πρωτοβουλία του ΠΑΜΕ σε ευρύτερες δυνάμεις. Είναι οι ίδιοι που δεν είχαν πρόβλημα να παράσχουν «κάλυψη μαζικού φορέα» στην κινητοποίηση για την ιδιωτικοποίηση του αεροδρομίου του νησιού, που οργανώθηκε από δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να μπουν στον κόπο να καλέσουν σε συνεδρίαση τη διοίκηση για να θέσουν το ζήτημα. Μάλιστα, η υπογραφή του Εργατικού Κέντρου φιγουράρει κάτω από το κείμενο της «Κοινής Πρωτοβουλίας ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των Περιφερειακών Αεροδρομίων» μαζί με τα ονόματα βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτά από τους «πολέμιους» του «κομματισμού»...

Η ουσία, βεβαίως, είναι αλλού. Οτι το συλλαλητήριο που διοργανώνουν πάνω από 900 φορείς μετά από πρωτοβουλία του ΠΑΜΕ δεν ταιριάζει με την προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να εμφανιστεί ως «νέος σωτήρας» του λαού, δεν υπηρετεί το στόχο του για ανάληψη της κυβερνητικής διαχείρισης. Πολύ περισσότερο που την ίδια στιγμή δίνει διαβεβαιώσεις για την εξασφάλιση της κοινωνικής συνοχής και συνεννόησης που ήδη βλέπουμε να υλοποιείται στην Τοπική Διοίκηση. Τόσο με τον προϋπολογισμό της Περιφέρειας Αττικής που κατέθεσε η διοίκηση του ΣΥΡΙΖΑ, ίδιος αντιλαϊκός και απαράλλακτος με αυτόν του Σγουρού που υπερψηφίστηκε από «μνημονιακούς» κάθε απόχρωσης όσο και από την εκλογή του Η. Γκότση, δημάρχου Ν. Ιωνίας του ΣΥΡΙΖΑ, ως προέδρου της Περιφερειακής Ενωσης Δήμων Αττικής με τη στήριξη των ψήφων των «μνημονιακών» της ΔΗΜΑΡ και του ΠΑΣΟΚ!

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ Γνώριζαν αλλά δεν έκαναν τίποτα!

Οι ευθύνες για την καταστροφή σε εκατοντάδες λαϊκά νοικοκυριά και φτωχούς επαγγελματίες των δυτικών συνοικιών της Αθήνας βαραίνουν την κυβέρνηση, την περιφέρεια αλλά και δημοτικές αρχές των περιοχών που όλα τα προηγούμενα χρόνια δεν πήραν τα απαραίτητα μέτρα, δεν διεκδίκησαν και αποδέχτηκαν πολιτικές που άφησαν αθωράκιστα τα λαϊκά νοικοκυριά.
Για του λόγου το αληθές, σήμερα ο «Ριζοσπάστης» αποκαλύπτει ένα κείμενο που εδώ και δύο χρόνια έχει εντοπίσει το πρόβλημα ακριβώς εκεί που εκδηλώθηκε την περασμένη Παρασκευή. Το κείμενο αυτό δεν είναι όποιο κι όποιο. Είναι ο Στρατηγικός Σχεδιασμός του Αναπτυξιακού Συνδέσμου Δυτικής Αθήνας (ΑΣΔΑ) και συγκεκριμένα το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Δυτικής Αθήνας για τη χρονική περίοδο 2012 - 2014. Ο ΑΣΔΑ συγκροτείται από 8 δήμους της Δυτικής Αθήνας (Αγία Βαρβάρα, Αγιοι Ανάργυροι - Καματερό, Αιγάλεω, Ιλιον, Περιστέρι, Πετρούπολη, Χαϊδάρι, Φυλή). Το σχέδιο αυτό βασίζεται σε μελέτη που είχε γίνει από επιστήμονες ήδη από το 2010.
Συγκεκριμένα, στο Στρατηγικό Σχεδιασμό του ΑΣΔΑ αναφέρεται ως επιτακτική ανάγκη:
«Να προχωρήσει η διευθέτηση των ρεμάτων της Εσχατιάς, των παράπλευρων ρεμάτων της και του Χαϊδαρορέματος, να γίνουν τα αντιπλημμυρικά έργα και οι διαμορφώσεις αγωγών ομβρίων υδάτων, που είναι αναγκαία σε περιοχές όλων των δήμων».

Η εικόνα στο Καματερό αναδεικνύει τις εγκληματικές πολιτικές ευθύνες των κυβερνήσεων αλλά και των εκπροσώπων της Τοπικής Διοίκησης

ΜΑΚΡΙΝΑ

Στο κείμενο, στην ενότητα «Αντιπλημμυρική προστασία» περιγράφεται με περισσότερες λεπτομέρειες η κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή. Γνώριζαν, δηλαδή, τι θα επακολουθήσει αλλά το κράτος, οι κυβερνήσεις, η περιφέρεια δεν πήραν μέτρα.Ας δούμε συγκεκριμένα:
«Η περιοχή της Δυτικής Αθήνας θεωρείται από αντιπλημμυρική άποψη μια από τις δυσμενέστερες του Λεκανοπεδίου. Το πυκνό υδρογραφικό δίκτυο της περιοχής αποτελείται από σημαντικό πλήθος υδατορεμάτων που ξεκινούν από τις κλιτύες του Αιγάλεω όρους, αλλά και της Πάρνηθας και διασχίζουν τις αστικές περιοχές με τελικό αποδέκτη τον Κηφισό.
Στο σύνολο της περιοχής τα ανοικτά ρέματα είναι σήμερα πολύ περιορισμένα, λόγω των αντιπλημμυρικών έργων που έγιναν στις φυσικές κοίτες των ρεμάτων ή σε δρόμους που υπήρχαν κοντά σ' αυτές και οδήγησε σε πλήρη κάλυψή τους. Τα σημαντικότερα ρέματα που χρειάζονται διευθέτηση είναι τα ρέματα Ευπυρίδων και Εσχατιάς σε Καματερό και Αγίους Αναργύρους και το Χαϊδαρόρεμα στο Χαϊδάρι και το Περιστέρι.
Εξακολουθούν να υπάρχουν περιοχές στις οποίες υπάρχει πρόβλημα πλημμυρών μετά από έντονες βροχοπτώσεις. Τέτοιες περιοχές στο Περιστέρι είναι ο Αγιος Ιωάννης Θεολόγος και η Τσαλαβούτα, στο Χαϊδάρι είναι κοντά στο δάσος, στον υποσταθμό της ΔΕΗ και η Ιερά οδός, στο Καματερό είναι οι οδοί Καματερού, Γούναρη, Κ. Παλαμά».

Αυτό είναι το κείμενο του Επιχειρησιακού Προγράμματος του ΑΣΔΑ για την περίοδο 2012 - 2014

Ακριβώς δηλαδή εκεί όπου σημειώθηκαν οι μεγάλες καταστροφές. Αυτή η διαπίστωση του Επιχειρησιακού Προγράμματος θα έπρεπε λογικά να έχει κινητοποιήσει το σύνολο του κρατικού μηχανισμού από το 2012, αν και το πρόβλημα είναι πολύ πιο παλιό. Παρ' όλα αυτά δεν έγινε τίποτα. Και δεν είναι θέμα πολιτικής αβλεψίας. Είναι συνειδητή πολιτική επιλογή που αφήνει σε δεύτερη μοίρα την εκτέλεση έργων που καλύπτουν λαϊκές ανάγκες σε σχέση με έργα που φέρνουν κέρδη στους επιχειρηματίες.

Τα παιδιά της «ύφεσης» δίπλα στον ασύλληπτο πλούτο

Σε 41 από τις πιο ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες του κόσμου ζουν 76,5 εκατομμύρια παιδιά κάτω από το όριο της φτώχειας, σύμφωνα με την τελευταία Εκθεση της UNICEF. Μάλιστα 2,6 εκατ. περισσότερα παιδιά έχουν βυθιστεί κάτω από το όριο της φτώχειας στις πλουσιότερες χώρες του κόσμου από το 2008 μέχρι σήμερα. Η Εκθεση του Ερευνητικού Κέντρου της UNICEF Innocenti «Τα παιδιά της ύφεσης: Οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στην παιδική ευημερία στις πλούσιες χώρες» κατατάσσει 41 χώρες του ΟΟΣΑ και της ΕΕ, ανάλογα με το αν τα επίπεδα της παιδικής φτώχειας έχουν αυξηθεί ή μειωθεί από το 2008. «Η πλειοψηφία των χωρών στράφηκαν απότομα σε περικοπές στους προϋπολογισμούς, με αρνητικό αντίκτυπο στα παιδιά», σημειώνεται.

***

Ανάμεσα σε άλλα, τα ευρήματα της Εκθεσης φανερώνουν:

• Σε 23 από τις 41 χώρες η παιδική φτώχεια έχει αυξηθεί από το 2008. Στην Ιρλανδία, την Κροατία, τη Λετονία, την Ελλάδα και την Ισλανδία, τα ποσοστά αυξήθηκαν κατά περισσότερο από 50%.
• Στην Ελλάδα, το 2012 το μέσο οικογενειακό εισόδημα των νοικοκυριών με παιδιά βυθίστηκε στα επίπεδα του 1998 - το ισοδύναμο της απώλειας 14 χρόνων εισοδηματικής προόδου. Ομοίως, η Ιρλανδία, το Λουξεμβούργο και η Ισπανία έχασαν μια δεκαετία, η Ισλανδία έχασε 9 χρόνια και η Ιταλία, η Ουγγαρία και η Πορτογαλία έχασαν 8 χρόνια.
• 7,5 εκατ. νέοι στην ΕΕ ηλικίας 15 - 24 ετών βρίσκονταν το 2013 εκτός εκπαίδευσης, απασχόλησης ή κατάρτισης.
• Στις ΗΠΑ, το 2012, 24,2 εκατ. παιδιά ζούσαν σε συνθήκες φτώχειας, αύξηση κατά 1,7 εκατ. από το 2008. Η παιδική φτώχεια έχει αυξηθεί σε 34 από τις 50 πολιτείες από την έναρξη της κρίσης, και μάλιστα έχει αυξηθεί περισσότερο σε αυτήν τη συγκυρία σε σύγκριση με την περίοδο της ύφεσης του 1982.

Συγκλονίζουν τα στοιχεία όταν παρουσιάζονται συγκεντρωμένα. Περισσότερο όμως συγκλονίζουν όταν παρουσιάζονται δίπλα σε ασύλληπτα νούμερα για την αύξηση του πλούτου. Διότι στην καπιταλιστική κρίση ο πλούτος δεν εξανεμίζεται, η κερδοφορία δε σταματάει. Η κρίση δεν πλήττει τους μονοπωλιακούς ομίλους, οι κυβερνήσεις δεν προχωρούν σε «απότομες περικοπές στους προϋπολογισμούς» ως αναγκαίο κακό, αλλά τσακίζουν τους λαούς για να δώσουν περισσότερα στο κεφάλαιο, για να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα, η κερδοφορία, για την εξοικονόμηση κρατικού χρήματος για καπιταλιστικές επενδύσεις.

***

Ετσι, την ίδια ώρα που δεκάδες εκατομμύρια παιδιά στις ανεπτυγμένες χώρες υποφέρουν από τη φτώχεια, δεν έχουν εξασφαλισμένη ούτε μια μπουκιά φαΐ στο στόμα τους, ούτε σχολείο, ζεστασιά, παιχνίδι, ο πλούτος παγκοσμίως, παρά την κρίση, έφτασε το 2013 στα 263 τρισ. δολάρια, σύμφωνα με την Credit Suisse. Στην έρευνα που παρουσιάζει κάθε χρόνο η ελβετική τράπεζα, καταγράφεται αύξηση του παγκόσμιου πλούτου κατά 8,3% σε σχέση με το 2012. Σε ΗΠΑ και Ευρώπη, ο πλούτος αυξήθηκε πάνω από 10%, παρά την κρίση. Το μεγαλύτερο μέρος του πλούτου συγκεντρώνεται στη Βόρεια Αμερική (34,7%) και ακολουθεί η Ευρώπη (32,4%) και τρίτη η Ασία (18,9% χωρίς την Κίνα). Τα μεγέθη είναι ασύλληπτα και δείχνουν σε ποιο επίπεδο έχουν φτάσει σήμερα οι παραγωγικές δυνάμεις. Από την άλλη, τον πλούτο αυτόν τον συγκεντρώνουν στα χέρια τους μια χούφτα κεφαλαιοκράτες, σε κάθε ήπειρο και σε κάθε κράτος χωριστά, και όχι βέβαια οι εργαζόμενοι σε όλο τον κόσμο, που είναι και οι μοναδικοί που τον παράγουν.
Να η μεγάλη αντίφαση του σάπιου καπιταλισμού: Σύμφωνα με την τράπεζα, αν ήταν δυνατό να μοιραστεί ο παραγόμενος πλούτος ισομερώς, κάθε ενήλικος κάτοικος του πλανήτη θα έπαιρνε 56.000 δολάρια για το 2013! Ομως τον πλούτο τον κατέχει όχι αυτός που τον παράγει, αλλά αυτός που είναι ιδιοκτήτης των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, δηλαδή τα μονοπώλια, οι μέτοχοι των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, το κεφάλαιο. Ετσι η πραγματικότητα λέει ότι εκατοντάδες εκατομμύρια φτωχοδιάβολοι σε όλο τον πλανήτη δεν έχουν τα στοιχειώδη ούτε για να επιβιώσουν...

ΕΚΘΕΣΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ Δίνει τα εύσημα στην κυβέρνηση για τη στήριξή της στα μονοπώλια

Με γνώμονα την παραπέρα ενίσχυση της κερδοφορίας των μονοπωλίων, η Παγκόσμια Τράπεζα με έκθεσή της που είδε χτες το φως της δημοσιότητας επιχαίρει μεν την κυβέρνηση για τα αντιλαϊκά μέτρα που πήρε ώστε η Ελλάδα να κατατάσσεται για το 2015 στην 61η θέση (σε σύνολο 189 χωρών) από την 65η που ήταν το 2014, για το «επιχειρείν», δηλαδή για τις διευκολύνσεις που παρέχει στη δράση των επιχειρηματικών ομίλων, ωστόσο κάνει σαφές ότι «οι προκλήσεις παραμένουν» και οι «μεταρρυθμίσεις» θα πρέπει να συνεχιστούν.
Στην έκθεσή της, με τίτλο «Doing Business 2015», η Παγκόσμια Τράπεζα σημειώνει ότι η Ελλάδα, μαζί με την Ιταλία, την Πορτογαλία και την Ισπανία, έχουν διατηρήσει «ένα σταθερό ρυθμό ρυθμιστικών μεταρρυθμίσεων» παρά το γεγονός ότι είναι οι χώρες που πλήγηκαν περισσότερο από την κρίση, με αποτέλεσμα να εμφανίζουν βελτίωση στην ενίσχυση της επιχειρηματικής δραστηριότητας.
Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, απαριθμώντας ορισμένα από τα μέτρα που πήρε η κυβέρνηση υπέρ του κεφαλαίου, σημειώνει τη «μείωση του φόρου μεταβίβασης ακίνητης περιουσίας στο 3% από 10%», «καταγράφοντας τη μεγαλύτερη πρόοδο σε παγκόσμιο επίπεδο στο δείκτη της δήλωσης ακίνητης περιουσίας», ενώ σημειώνει και ότι «απλοποίησε σημαντικά τις μεταβιβάσεις καταργώντας την υποχρέωση της φορολογικής ενημερότητας», τονίζοντας μάλιστα ότι η Ελλάδα καταλαμβάνει την 52η θέση σε ό,τι αφορά «την έναρξη μιας επιχείρησης». Με άλλα λόγια, χαρακτηρίζει θετικές τις διαδικασίες «fast track» που διαμόρφωσε η κυβέρνηση για τις επενδύσεις των επιχειρηματικών ομίλων.
Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, η Ελλάδα στην περίοδο 2005 - 2014 έχει εφαρμόσει 20 σημαντικές μεταρρυθμίσεις για την ενίσχυση του επιχειρείν και κατατάσσεται τέταρτη στον αριθμό μεταρρυθμίσεων μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ, μετά από την Πορτογαλία, την Τσεχία και την Πολωνία.
Μάλιστα, για τα «επιτεύγματα» της Ελλάδας έχει κάνει δηλώσεις που δημοσιεύτηκαν στον οικονομικό Τύπο και η αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας Λάουρα Τουκ, για την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία, με τις οποίες ανέφερε ότι: «Στην Ελλάδα, για παράδειγμα, η διευκόλυνση της ίδρυσης επιχειρήσεων κατά το παρελθόν έτος δίνει περισσότερες πιθανότητες στις επιχειρηματικές ιδέες για να ανθίσουν και δημιουργεί ευκαιρίες τοπικής απασχόλησης» και σημείωσε «πως οι μεταρρυθμίσεις αυτές μπορούν να βοηθήσουν στην αποκατάσταση της οικονομικής ανάπτυξης». Βέβαια, όπου «ευκαιρίες τοπικής απασχόλησης», η αντιπρόεδρος αναφέρεται στις εργασιακές σχέσεις - κόλαση, με κακοπληρωμένους και χωρίς δικαιώματα εργαζόμενους, όπως έγινε με την «επένδυση» της COSCO... «που άνθισε» στο λιμάνι του Πειραιά, το οποίο μετέτρεψε σε γκέτο, σχέσεις εργασίας που επιδιώκεται να εξαπλωθούν σε κάθε χώρο δουλειάς. Εύσημα στις κυβερνήσεις για τις άγριες αντεργατικές, αντιλαϊκές πολιτικές...

Προβοκατόρικο δημοσίευμα της «Εφημερίδας των Συντακτών» - Επιστολή του ΠΑΜΕ

Ένα προβοκατόρικο ρεπορτάζ για το πανελλαδικό συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στην Αθήνα, το Σάββατο 1η Νοέμβρη, δημοσίευσε «Η Εφημερίδα των Συντακτών», στο φύλλο της Τετάρτης 29 Οκτώβρη. Το δημοσίευμα αυτό έχει τίτλο «Ώρα να ακουστεί η φωνή του ΚΚΕ», ενώ χαρακτηρίζει τους εκατοντάδες φορείς που έχουν αποφασίσει τη συμμετοχή τους ως «ελεγχόμενους από το Πανελλήνιο Αγωνιστικό Μέτωπο», όπως ονομάζει το «Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο», το οποίο μάλιστα παρουσιάζει ως  «συνδικαλιστικό βραχίονα του Περισσού»!

Η «έγκυρη» εφημερίδα δεν πρωτοτυπεί, καθώς το δημοσίευμά της είναι συνέχεια της στάσης των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίες επιστράτευαν τον ισχυρισμό περί «κομματικού συλλαλητηρίου», προκειμένου να μπλοκάρουν -όπου μπορούσαν- αποφάσεις συνδικάτων για συμμετοχή.

Επιστολή - απάντηση του ΠΑΜΕ

Για προσπάθεια διαστρέβλωσης του ρόλου και της λειτουργίας των συνδικάτων και του ΠΑΜΕ κάνει λόγο σε επιστολή του προς την εφημερίδα το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο. Συγκεκριμένα αναφέρει:

«Κύριοι,

Ο τίτλος του δημοσιεύματος της εφημερίδας σας "Εφημερίδα των Συντακτών", που αφορά το πανελλαδικό συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ (Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο και όχι Πανελλαδικό), δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, δε λέει αλήθειες.

Πρόκειται για συνειδητή επιλογή σας. Δεν είναι αθώο. Αν ο συντάκτης ήθελε πραγματικά να αποτυπώσει την αλήθεια, θα έγραφε το περιεχόμενο των δεκάδων δελτίων Τύπου που καθημερινά αποστέλλονται και στην εφημερίδα σας.

Δηλαδή, ότι εκτός από τα σωματεία και τους φορείς που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, αποφάσισαν τη συμμετοχή τους στο πανελλαδικό συλλαλητήριο της 1ης Νοέμβρη πάνω από 100 Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες, συνδικάτα, στα οποία οι ταξικές δυνάμεις είναι μειοψηφία. Αυτό δε σημαίνει ότι οι συγκεκριμένες συνδικαλιστικές οργανώσεις συμφωνούν σε όλα με το ΠΑΜΕ, αλλά καταλαβαίνουν την ανάγκη να δοθεί αποφασιστική απάντηση στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης και των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων. Οι εργαζόμενοι κατανοούν την ανάγκη για άμεσα μέτρα προστασίας των ανέργων, την ανάγκη να δοθούν αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, να μπει φραγμός στα νέα αντιασφαλιστικά μέτρα που έρχονται.

Ο συντάκτης σας ξεχνάει σκόπιμα ότι οι πάνω από 900 συνδικαλιστικές οργανώσεις και φορείς που έχουν πάρει απόφαση συμμετοχής στο συλλαλητήριο, ήρθαν μέσα από εκατοντάδες Γενικές Συνελεύσεις, συγκεντρώσεις, περιοδείες στους τόπους δουλειάς και στις γειτονιές, μέσα από καθημερινές αγωνιστικές παρεμβάσεις των συνδικάτων, στα πλαίσια της Δίμηνης Καμπάνιας Δράσης του ΠΑΜΕ. Μια καμπάνια, κατά την οποία χιλιάδες εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από το τι θεό πιστεύουν, ρίχτηκαν στη μάχη της επιτυχίας της. Μια δράση, την οποία εσείς και η εφημερίδα σας συνειδητά, για δυο μήνες αποκρύπτατε!

Το αποτέλεσμα και η δυναμική αυτής της δράσης που συσπειρώνει χιλιάδες εργαζόμενους, άνεργους, νέους, αυτοαπασχολούμενους, φτωχούς αγρότες (χωρίς απαραίτητα να συμφωνούν σε όλα με το ταξικό κίνημα) είναι που σας ενόχλησε.

Το σίγουρο είναι ότι ο συντάκτης σας επιχειρεί να αποπροσανατολίσει τους αναγνώστες σας και τους εργαζόμενους, διαστρεβλώνοντας το ρόλο και τη λειτουργία συνδικάτων και προφανώς το ρόλο του ΠΑΜΕ».

Σε επιφυλακή για τις συνδικαλιστικές ελευθερίες

Στις αρχές του μήνα, ύστερα από τη σύνοδο που διοργάνωσαν στη Γενεύη η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας, η κυβέρνηση και οι λεγόμενοι «κοινωνικοί εταίροι», ανάμεσά τους η ΓΣΕΕ και ο ΣΕΒ, όλοι μαζί πανηγύριζαν ότι ...σώθηκε η παρτίδα σε ό,τι αφορά τις αλλαγές στο συνδικαλιστικό νόμο και ότι επήλθε συμφωνία ανάμεσα στους εργοδότες και τη ΓΣΕΕ για παρεμβάσεις περιορισμένης κλίμακας.
Την ίδια μέρα, η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ θριαμβολογούσε για τη διαπραγματευτική της πυγμή και για τη συμβολή της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας στην επίτευξη συμφωνίας με τους εργοδότες για διατήρηση του Ν. 1264/82 στα βασικά του σημεία, κύρια σε αυτά που αφορούν την απεργία.
Ο «Ριζοσπάστης» έγραφε την επομένη της συνόδου στη Γενεύη: «Κεντρική, διακηρυγμένη επιδίωξη είναι η παρεμπόδιση των συνδικάτων στην άσκηση του δικαιώματος της απεργίας, ο παραπέρα οικονομικός στραγγαλισμός των συνδικαλιστικών οργανώσεων, αλλά και ο περιορισμός των συνδικαλιστικών αδειών. Αυτός ο στρατηγικός σχεδιασμός για το κεφάλαιο δεν αλλάζει, ανεξάρτητα από τους ρυθμούς και το εύρος των αλλαγών που προωθούνται κάθε φορά.
Από αυτήν τη σκοπιά, κανέναν εφησυχασμό δεν πρέπει να προκαλεί στους εργαζόμενους η συμφωνία που διαρρεόταν ότι επιτεύχθηκε χτες στη Γενεύη από τους "κοινωνικούς εταίρους"». Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν το ΚΚΕ.
Δεν πέρασε ένας μήνας από τη σύνοδο της Γενεύης και το θέμα των αλλαγών στο συνδικαλιστικό νόμο επανέρχεται, και μάλιστα με διαρροές για συγκεκριμένες αντιδραστικές παρεμβάσεις. Ο εφησυχασμός που προσπάθησε να καλλιεργήσει η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ με τους εργοδότες αποκαλύπτει το ρόλο της.
Αλλωστε, όπως κατήγγειλαν από την πρώτη ώρα οι ταξικές δυνάμεις, ακόμα και με την παρουσία της στον «κοινωνικό διάλογο» της Γενεύης η πλειοψηφία έδινε μια πρώτης τάξης ευκαιρία στην κυβέρνηση να ανοίξει «στα γεμάτα» το ζήτημα των ανατροπών στο συνδικαλιστικό νόμο, ανεξάρτητα από το πότε και σε τι εύρος θα επιλέξει να χτυπήσει.
Τον ίδιο ρόλο έπαιξε η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ και σε ό,τι αφορά τις ομαδικές απολύσεις. Αποδέχτηκε την αναβάθμιση του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας, το οποίο έδωσε δείγματα γραφής, εγκρίνοντας τις ομαδικές απολύσεις στη «Χαλυβουργία Ελλάδος». Τώρα, χύνουν κροκοδείλια δάκρυα και το παίζουν «απατημένες σύζυγοι», ρίχνοντας την ευθύνη στην τρόικα για την ανακίνηση του θέματος με τις αλλαγές στο συνδικαλιστικό νόμο.
Το «πουλόβερ» που ξηλώνουν κεφάλαιο, κυβέρνηση και τρόικα, με τις πλάτες της ΓΣΕΕ, στόχο έχει να αφήσει γυμνούς τους εργαζόμενους από οποιαδήποτε προστασία απέναντι στη μεγαλοεργοδοσία, να συντρίψει τη συλλογική διεκδίκηση και πάλη, να «ξεμοναχιάσει» τους εργαζόμενους σε επίπεδο επιχείρησης, ακόμα και κλάδου. Ετσι θα καταφέρει το κεφάλαιο ευκολότερα να επιβάλει τους όρους του, να θωρακίσει την ανταγωνιστικότητά του.
Αυτή είναι η ουσία των αλλαγών και όχι βέβαια ο «εκσυγχρονισμός» του θεσμικού πλαισίου για το συνδικαλισμό, που επικαλούνται κυβέρνηση και τρόικα. Οσο περισσότερο κατανοείται αυτό, τόσο θα προβάλλει επείγουσα η ανάγκη να πάρει ο αγώνας υπεράσπισης των συνδικαλιστικών ελευθεριών χαρακτήρα καθολικής σύγκρουσης με το κεφάλαιο και τη στρατηγική του.
Κανένα εργατικό δικαίωμα δεν είναι μόνιμο στον καπιταλισμό και αυτό ισχύει και με τις συνδικαλιστικές ελευθερίες. Οσοι διακηρύσσουν το αντίθετο, όσοι σπέρνουν τον εφησυχασμό και «διαβεβαιώνουν» ότι μια άλλη κυβέρνηση, στο έδαφος του καπιταλισμού, θα προστατέψει και θα σώσει τους εργαζόμενους, είναι υπόλογοι και πρέπει να παραμεριστούν. Το μεθαυριανό πανελλαδικό συλλαλητήριο και η προετοιμασία της απεργίας στις 27 Νοέμβρη πρέπει να αποτελέσουν σοβαρό βήμα προς την κατεύθυνση της ανασυγκρότησης του κινήματος που είναι αναγκαία σε αυτές τις συνθήκες.

Αναδημοσίευση από τη στήλη «Η Άποψή μας» του Ριζοσπάστη της Πέμπτης 30 Οκτώβρη 2014

Σύσκεψη της Δημοκρατικής Ενότητας Λιμανιών -ΟΛΟΙ στο Πανελλαδικό Συλλαλητήριο τη 1η Νοέμβρη στο Σύνταγμα

Δημοκρατικη Ενοτητα Λιμανιων

Η Δημοκρατική Ενότητα Λιμανιών σας καλεί σε σύσκεψη την Πέμπτη 30 Οκτώβρη και ώρα 18.30 στο Εργατικό Κέντρο Πειραιά (Ομηρίδου Σκυλίτση 19) με θέμα: 

«Οργανώνουμε τη δράση μας. Παίρνουμε την υπόθεση στα χέρια μας. 

Όλοι στο Πανελλαδικό Συλλαλητήριο 

στο Σύνταγμα 1 Νοέμβρη και ώρα 12.00 

(προσυγκέντρωση 11 στη πλ. Κάνιγγος)».

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ - ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΜΠΟΔΙΣΟΥΜΕ

Δ.Ε. ΛΙΜΑΝΙΩΝ

http://de-limanion.blogspot.gr/

d.e.limanion@gmail.com